Do osobliwych rodzajów barwiącego wykończenia powierzchni na­leży barwienie z efektami specjalnymi, np. barwienie bielące, barwienie z różymi efektami antycznymi, patynowanie, kredo­wanie. Stosuje się także barwniki woskowe zawierające dodatek zdys-pergowanego wosku naturalnego. Wybarwiona powierz­chnia po wyschnięciu i wyszczotkowaniu uzyskuje jedwabisty wygląd i nie trzeba wykończać jej wyrobami lakierowymi, gdyż już sam wosk stwarza powłokę ochronną.

Tego rodzaju wykończanie stosuje się do płyt ścienno-sufitowych, które nie muszą wykazywać dużej odporności - sklejka wodoodporna. Barwniki naturalne, produkowane z wyciągów roślinnych i zwie­rzęcych dawniej były używane do barwienia drewna. Obecnie za­stąpiono je prawie całkowicie barwnikami syntetycznymi, które są tańsze i produkowane z powszechnie dostępnych surowców. Zaletą barwników roślinnych jest na ogół duża trwałość barwy. Z tej grupy barwników znane są: kurkumina — barwnik żółty, santalina — barwnik czerwony, indygotyna — barwnik niebieski, brw, sepia — barwnik ciemnobrunatny. Do barwników naturalnych należą również barwniki ko­palne, otrzymywane z przerobu kopalnych pigmentów pochodzenia organicznego. Do bardziej znanych barwników kopalnych należą brunat kasselski i brunat Bismarcka. Brunat kasselski występuje w złożach obok pokładów w?gla brunatnego i torfu. Przygotowuje się go w roztworze wodnym